Historia cukru trzcinowego sięga już ok. 8000 p.n.e., kiedy to zaczęli ją uprawiać mieszkańcy dzisiejszej Nowej Gwinei. Później trzcina zawędrowała do Polinezji, na Filipiny i dotarła też na kontynent azjatycki, do Chin, Indochin i Indii. Produkcję cukru jako artykułu spożywczego rozpoczęto po raz pierwszy w Indiach ok. 3000 p.n.e. Dopiero jednak po podboju Indii przez Aleksandra Macedońskiego (327 p.n.e.), dotarła do Europy wiadomość o istnieniu trzciny "rodzącej miód". Cukier trzcinowy występuje w kilku odmianach, a jego klasyfikacja uzależniona jest m.in. od zawartości melasy trzcinowej. W cukrze jasnym melasy jest stosunkowo niedużo, dzięki temu ma on łagodniejszy aromat i smak, a co za tym idzie bardziej uniwersalne zastosowanie. Charakteyzuje się wysoką rozpuszczalnością, doskonale nadaje się do wypieków oraz deserów.